Control flow

One line: The if, match and three loops that every program is made of — familiar from every other language, with one difference running through all of them: in Rust these are expressions, so they have values.

That difference is the reason this section is not just a syntax reference. let size = if n < 10 { "small" } else { "large" }; needs no ternary operator; let x = loop { … break v; }; needs no result variable declared above the loop; a match arm's value is the match's value. Once you have seen it three times it stops being a novelty and starts removing the mut bindings a C-shaped or Python-shaped version of the same function would have needed.

Lesson	Level	What it covers
if expressions	101	No parentheses, no truthiness, both branches the same type — and the stray ; that changes one of them
match expressions	101 → 201	First arm wins, no fall-through, and exhaustiveness: the compiler names the case you forgot
for loops	101	Ranges and collections are the same mechanism, because for only knows about iterators — plus the 1..5 that stops at 4
while loops	101	The loop for when the count is unknown, and the mut it almost always needs
loop	101 → 201	The only loop that can produce a value, via break v
break and continue	101 → 201	Leaving early, and the label that leaves a nested loop without a flag variable
Functions	101	Signatures are never inferred; the last expression is the return value
Macros	101 → 201	What the ! means, and the three things a macro can do that a function cannot

Every page in this section is currently a stub — an outline with its boundaries and its trap written down, and no runnable example behind it yet. They graduate one at a time, and CONTRIBUTING.md says what that takes.

Blocks and scopes are already covered

The first slide of this topic in most courses is blocks and scopes, and this library teaches it in two places rather than repeating it here:

• A block is an expression — { } does two jobs, and the second one is that it has a value: its last line without a semicolon. This is the rule everything above depends on, so read it first if you have not.
• Variables — a binding is visible to the end of its block, and E0425 when it is not.
• Scope is about names, not values — what "goes out of scope" means once a value can be moved out of one, which is the version that matters later.

Planned

• Exercise: the Collatz sequence — the length of the sequence that takes n to 1, halving evens and 3n + 1 on odds. It wants a while loop, a match or an if on the parity, and it overflows a u32 for reasons that are not obvious from the problem statement, which makes it a good second meeting with the width that runs out
• Exercise: the Collatz sequence is the one still missing from this list; pattern matching proper now has its own section — bindings, tuples, guards, destructuring — which is where match_expressions hands off
• if let and let else as control flow — if let and while let exist already, taught from the Option side; the control-flow reading of them is a different page

Where it goes next

Loops are the long way round to iterators, which is where most of these for loops end up once the collection is real. And match is at its best on a type with a fixed set of cases, which is enums.

Po polsku

W polskich kursach programowania if bywa nazywany instrukcją warunkową, a switch — instrukcją wyboru. Pierwsza rzecz do przestawienia w Ruscie leży dokładnie tutaj: if, match i loop są wyrażeniami, czyli mają wartość. Dlatego nie istnieje operator warunkowy ?: — nie jest do niczego potrzebny, skoro można napisać let size = if n < 10 { "small" } else { "large" };. Z tego samego powodu nie trzeba deklarować zmiennej przed pętlą tylko po to, żeby wynieść z niej wynik: let x = loop { … break v; }; załatwia sprawę. Praktyczny efekt jest taki, że znika sporo mut-ów, które wersja pisana odruchem z C albo z Pythona musiałaby wprowadzić.

Pod spodem pracuje jedna reguła — blok wyrażeniowy: wartością bloku { } jest jego ostatnia linia bez średnika. Stąd bierze się najczęstsza wpadka początkującego: dopisany średnik zamienia wartość w (), a kompilator melduje E0308 i typ () w miejscu, w którym spodziewaliśmy się liczby. Ta biblioteka uczy tej reguły osobno, przy pierwszych programach, i naprawdę warto ją mieć przerobioną przed czytaniem tej sekcji, bo wszystko powyżej z niej wynika.

Trzy pętle dzielą się prosto. for chodzi wyłącznie po iteratorze, dlatego zakres i kolekcja to dla niego ten sam mechanizm (a 1..5 kończy się na 4, bo prawy koniec jest wyłączony). while jest na sytuację, w której liczby powtórzeń nie znamy z góry. loop to jedyna pętla potrafiąca zwrócić wartość, przez break v. Z pętli zagnieżdżonej wychodzi się etykietą (break 'outer), co zastępuje znaną z C sztuczkę ze zmienną-flagą. match natomiast pokazuje pełnię swoich możliwości dopiero na wyliczeniu (enum): kompilator sprawdza wtedy kompletność dopasowania i sam wymienia przypadek, o którym zapomnieliśmy.

Szukaj po polsku: kontrola przepływu sterowania · wyrażenie a instrukcja · blok wyrażeniowy · rust if is an expression · rust loop break with value