The Default trait

Level: 101 → 201 · for newcomers

One line: Default ↗ is the value a type takes when nobody said — and ..Default::default() is how a struct of options grows a tenth field without you editing every place that built one.

Stub — an outline, not a lesson. There is no runnable example behind this page yet, so nothing on it has been through the check that backs every other claim in this library. The bullets below are the questions the finished page has to answer.

What it has to cover

• #[derive(Default)] and what it produces field by field: every field's own default, which for numbers is zero and for Option is None
• Struct update syntax — Config { words: true, ..Default::default() } — and the fact that it is not inheritance, just the remaining fields filled in
• #[default] on an enum variant, so a derived default can pick which variant is the quiet one
• Writing the impl by hand when the type's zero is not your domain's zero
• Where it shows up without being asked: unwrap_or_default, Vec::new, and every T: Default bound in the standard library

The trap it exists for

A derived Default is the type's zero, not your domain's — a Timeout(0) or a Retries(0) is a perfectly good u32 and a terrible policy. unwrap_or_default already tells that story from the calling side; this page is the same fact from the defining side, where you can still do something about it.

See also

• unwrap_or_default — the fallback the type chose, and the missing impl that is a guard rail
• Optional function arguments — the options-struct pattern this makes bearable
• Flags by hand — the struct that wanted a default in the first place

Po polsku

Default to cecha (trait) mówiąca, jaką wartość przyjmuje typ, gdy nikt nic nie powiedział — po polsku po prostu „wartość domyślna”, ale uwaga na skrót myślowy: w Ruście nie ma domyślnych argumentów funkcji, jak def f(x=3) w Pythonie czy DEFAULT w ABAP-ie, i to jest właśnie powód, dla którego ich rolę przejmuje struktura opcji z Default. #[derive(Default)] wypełnia ją pole po polu wartością domyślną każdego typu — dla liczb zerem, dla Option wartością None — a #[default] nad wariantem wyliczenia (enum) pozwala wskazać, który wariant jest tym cichym. Zapis Config { words: true, ..Default::default() } nie jest dziedziczeniem ani rozwinięciem obiektu znanym z JavaScriptu; znaczy dokładnie tyle, co „resztę pól dobierz z domyślnych”, dzięki czemu dziesiąte pole dorzuca się bez ruszania wszystkich miejsc, w których tę strukturę się buduje. Pułapkę warto zapamiętać w tej formie: wyprowadzone Default daje zero typu, a nie zero twojej dziedziny — Timeout(0) jest zupełnie poprawnym u32 i fatalną polityką, więc gdy sensowna wartość domyślna istnieje, napisz impl Default ręcznie, a gdy nie istnieje, nie wyprowadzaj Default wcale.

Szukaj po polsku: wartość domyślna · domyślne argumenty funkcji · struktura opcji · rust Default trait derive · rust struct update syntax